Μετονομασία δρόμου σε Οδό Κ. Αχνιώτη

Στη πολιτική, δημοσιογραφική και εκπαιδευτική του πορεία άνοιξε δρόμους και υπήρξε παράδειγμα για τις επόμενες γενιές των ακτιβιστών του ευρύτερου ριζοσπαστικού χώρου. Γνήσιος, λαϊκός και πρόσχαρος, ευφυής και ανιδιοτελής, ο Κωστής με την προσωπικότητα και την σκέψη του κέρδιζε τον σεβασμό και την εκτίμηση όσων τoν συναντούσαν. Ασυμβίβαστος και οραματιστής, πάντοτε όμως προσγειωμένος στην πραγματικότητα και τους όρους της και σπρώχνοντας με υπομονή τα όρια, γράφοντας, διαδηλώνοντας και χορεύοντας στη νεκρή ζώνη της Λευκωσίας και σε όλες τις νεκρές ζώνες της ζωής. Sign the petition

Αποχαιρετούμε τον σύντροφο μας Κωστή Αχνιώτη

Με αφορμή τη διάσκεψη τύπου της πρωτοβουλίας πολιτών για τη μετονομασία του δρόμου όπου διανοίχτηκε το πρώτο οδόφραγμα το 2003 σε οδό Κωστή Αχνιώτη, αναδημοσιεύουμε το αποχαιρετιστήριο κείμενο στο σύντροφο μας που έφυγε τον περασμένο Απρίλη.

Ποιος και γιατί έκανε δώρο στον Ιωάννη Κασουλίδη ένα τρυπάνι κατεδάφισης

Όπως λαλούμεν, βασικά επήραν μας πρέφα... :)

Προσέφερε ως συμβολικό δώρο στον Υπουργό Κασουλίδη ένα φορητό ηλεκτρικό τρυπάνι κατεδάφισης σκυροδέματος, με την ελπίδα ότι σύντομα το νησί θα επανενωθεί και «θα διαλύσουμε το τσιμέντο, τοποθετώντας τους καθρέφτες μαζί».

Bi-communal camping in Lapta/Lapythos

Reunite_cy – Camping edition Lapta/Lapythos, 25-27 August 2017

Reunite_cy relaunches this time in a camping edition that will be held on 25-27 August in Lapythos/Lapta. Dozens of G/c and T/c youngsters gather all together to discuss on issues of common interest and meet together. Several discussions will be held with the participation of experts from both communities on topics as education towards a peace process, the role of the media in the Cyprus problem, the stereotypes in history of Cyprus and the Cypriot dialects. The participants will be able to communicate within the framework of the discussions and other interactive activities of the program. This edition of reunite_cy does not aim to change its concept as an exchange program but to broaden its character and activities. Media and people that are willing to participate in part of the program may contact the coordinators of the program at the e-mails eliasdemetriou84@hotmail.com and barisonel91@gmail.com or send message to the Fb page of the program @reunitecy .

enter image description here

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα

Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό και στις επεμβάσεις του ελληνικού και τουρκικού κράτους που υπονομεύουν την κυπριακή ανεξαρτησία και εμποδίζουν την επανένωση. Αυτός ο αγώνας είναι δικοινοτικός και δεν αναγνωρίζει σύνορα.

Acıların bayramı olmaz | Ο πόνος δεν γιορτάζεται

Οι ακτιβιστές του Dayanışma (αλληλεγγύη), απόψε στην τελετή υποδοχης που διοργάνωσε ο Μουσταφά Ακιντζί για την επέτειο της 20ης Ιουλίου 1974, με πανό που έγραφαν "Ο πόνος δεν έχει σημαία, αναμέτρηση με το παρελθόν" θέλησαν να διαβάσουν την ανακοίνωση Τύπου που είχαν ετοιμάσει.

Dayanışma aktivistleri bu akşam 20 Temmuz 1974'ün yıl dönümü sebebiyle Mustafa Akıncı'nın düzenlediği resepsiyonda 'Acıların Bayramı Olmaz, Geçmişinle Yüzleş' yazılı pankart açarak bir basın açıklaması okumak istediler.

Akıncı'nın tebrik kabulü sırasında gerçekleşen eylemde, demokratik gösteri haklarını kullanarak basın açıklaması yapmak istediklerini söyleyen aktivistleri güvenlik güçleri zor kullanarak dışarıya çıkardı.

Yapılmak istenen basın açıklamasının tam metni şöyledir:

20 Temmuz'da “Barış ve Özgürlük Bayramı” adı altında postallar, tanklar, bayraklar ve bir dolu şovenist söylem her sene olduğu gibi yine üzerimize geliyor.

20 Temmuz 1974’te kalıcı bölünmüşlüğün ilk adımları atılırken, öncesinde olduğu gibi devamında da işlenen savaş suçları ile adamız üzerinde yaşayan insanlar zorla yerlerinden edildi, öldürüldü, tecavüze uğradı ve toplumlar birbirinden koparıldı. Kayıp yurttaşlarımız ise halen aranıyor.

Kıbrıs’ta yaşayan toplumların tamamı bu karanlık yıllarda acılar çekti, sonrasında ise ne bu suçlar kabul edildi, ne de tazmini için gereği yapıldı.

İnsanların acıları görmezden gelindi, yaşananlar yok sayıldı ve geçmişle hesaplaşma sürecine girilmeden karşılıklı bir suçlama oyunu ile adanın dört bir yanı milliyetçilik ile beslendi.

İşte 20 Temmuz gününü “Barış ve Özgürlük Bayramı” adı altında bizlere dayatanlar da bu oyunun bir parçasıdır. Bu adayı paylaşmakta olduğumuz Kıbrıslırumların, acı ve keder ile anımsadıkları bugün, bize bir “bayram” havasında sunuluyor.

ACILARIN BAYRAMI OLMAZ!

Barış inşası yıllardır bayatlamış yöntemlerle yıkılıp yıkılıp yeniden kurulan çürümüş çözüm masalarında ve kapalı odalar arkasında değil, birbirimizi anladığımız ve acılarımıza saygı duyduğumuz gün başlayacak.

Ve hatırlatmak isteriz ki bundan tam iki yıl önce Akıncı'nın 20 Temmuz konuşması şöyleydi: "Ne kadar adına Barış Harekatı dense de bu bir savaştı."


Οι ακτιβιστές του Dayanışma (αλληλεγγύη), απόψε στην τελετή υποδοχης που διοργάνωσε ο Μουσταφά Ακιντζί για την επέτειο της 20ης Ιουλίου 1974, με πανό που έγραφαν "Ο πόνος δεν έχει γιορτάζεται, αναμέτρηση με το παρελθόν" θέλησαν να διαβάσουν την ανακοίνωση Τύπου που είχαν ετοιμάσει.

Στην ενέργεια αυτή που έγινε κατά την διάρκεια που ο Ακιντζί δεχόταν συγχαρητήρια, όταν οι ακτιβιστές είχαν δηλώσει ότι χρησιμοποιώντας το δικαίωμα δημοκρατικής διαμαρτυρίας επιθυμούν να διαβάσουν την ανακοίνωση Τύπου, δυνάμεις ασφαλείας τους άπομακρυναν με το ζόρι από τον χώρο.

Ο πόνος δεν γιορτάζεται!

Κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου, στο όνομα της "Γιορτής της Ειρήνης και της Ελευθερίας", μας περιτριγυρίζουν με αφίσες, με τανκ, με σημαίες και με ένα σωρό σωβινιστικα συνθήματα και ομιλίες.

Στις 20 Ιουλίου 1974, όταν γίνονταν τα πρώτα βήματα της μόνιμης διχοτόμησης, όπως και πριν έτσι και μετά, με εγκλήματα πολέμου οι άνθρωποι που ζούσαν στο νησί έγιναν πρόσφυγες, δολοφονήθηκαν, βιάστηκαν και οι δυο κοινότητες απομακρύνθηκαν η μια από την άλλη. Οι αγνοούμενοι συμπατριώτες μας αναζητούνται ακόμη.

Οι κοινότητες που ζουν στο νησί υπέφεραν πολύ σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια, αλλά αργότερα κανένας δεν παραδέχτηκε αυτά τα εγκλήματα, ούτε έγιναν οι αναγκαίες ενέργειες τιμωρίας και αποκατάστασης τους.

Επικράτησε μια αδιαφορία για τον πόνο και τα βιώματα των ανθρώπων. Όχι μόνο δεν έγινε ποτέ μια αναμέτρηση με το παρελθόν αλλά οι δυο πλευρές επιδόθηκαν στο παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών, με αποτέλεσμα ο εθνικισμός να επικρατήσει παντού στο νησί.

Και αυτοί που μας επέβαλαν την 20η Ιούλιου ως "Γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας" είναι μέρος αυτού του παιχνιδιού. Αυτή η μέρα που αποτελεί ημέρα πόνου και θλίψης για τους Ελληνοκύπριους, με τους οποίους μοιραζόμαστε αυτό το νησί, μας την παρουσιάζουν σαν μέρα γιορτής.

Ο ΠΟΝΟΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΑΙ!

Η οικοδόμηση της ειρήνης θα ξεκινήσει την μέρα που θα κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο και θα δείξουμε σεβασμό στον πόνο ο ένας του άλλου, και όχι σε τραπέζια συνομιλιών με μπαγιάτικες μεθόδους και σε κλειστά δωμάτια.

enter image description here

Φωτογραφία του χρήστη Dayanışma.

Η 20ή Ιουλίου είναι μια μέρα "συγνώμης"

Η 20η Ιουλίου είναι μια μέρα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ιστορία και τη συνείδησή μας. Είναι μια μέρα «συγνώμης» που καθυστέρησε 43 χρόνια, αλλά που πρέπει να ειπωθεί για να νοηματοδοτήσουμε ξανά με τη δικαιοσύνη την ιστορία της χώρας μας, την κοινοτική μας προσωπικότητα και την ατομική μας συνείδηση, για να αντιμετωπίσουμε τον πόνο του «άλλου».

Το κυπριακό πρόβλημα είμαστε εμείς

Για πρώτη φορά στην Κύπρο, εμείς οι αεθνιστές νομίζω ότι έχουμε ένα πολιτικό -όχι απλώς ηθικό- πλεονέκτημα. Δεν ξέρω αν έχουμε την πλειοψηφία. Έχουμε όμως μια θετική πρόταση· ίσως τη μόνη θετική πρόταση απέναντι στην απραξία, την κωλυσιεργία, την παραίτηση και την περιχαράκωση.