Σχετικά με τις αντιδράσεις που προκάλεσε το βίντεο της 15ης Ιουλίου

Τις μέρες που ακολούθησαν τη δημοσιοποίηση στις 15 Ιουλίου του βίντεο για την ανεξάρτητη και επανενωμένη Κύπρο, που περιλάμβανε την υποστολή ελληνικών σημαιών από τέσσερα σημεία στην παλιά Λευκωσία, η Αριστερή Κίνηση «Θέλουμε Ομοσπονδία» (ΑΚΘΟ) και πρόσωπα που υποστηρίζουν τις θέσεις της δέχτηκαν πληθώρα απειλών, εξυβρίσεων και χαρακτηρισμών μόνο και μόνο διότι πρόβαλαν το βίντεο ή και υπερασπίστηκαν με επιχειρήματα αυτή την ενέργεια, σε μια γενικότερη προσπάθεια φίμωσης της Κίνησης και διαπόμπευσης ατόμων που θεωρούνται ότι πρόσκεινται σε αυτή. Η συμβολική πράξη, όπως αναδεικνύεται από το βίντεο, της Κύπρου ως μιας αυτόνομης, επανενωμένης και ειρηνικής χώρας που δεν υπόκειται στην επιβολή του ελληνισμού και του τουρκισμού και συνεπακόλουθα στη διχοτόμηση, προκάλεσε ένα μικρό εθνο-παραλήρημα, όχι μόνο από τους ανοιχτά φασιστικούς κύκλους που εξωτερίκευσαν τα πιο συντηρητικά, ρατσιστικά, σοβινιστικά και ομοφοβικά ένστικτα που τους χαρακτηρίζουν, αλλά και από συνοδοιπόρους τους που επιχείρησαν να ποινικοποιήσουν ένα εξόχως πολιτικό ζήτημα. Από το ΕΛΑΜ, τις παραφυάδες και τους ομοϊδεάτες του στη δημόσια σφαίρα δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Είχαμε όμως και το κόμμα «Αλληλεγγύη» και ιδιαίτερα τη «σοσιαλιστική» ΕΔΕΚ, που ενώ δεν βρήκαν λέξη να πουν για το γεγονός ότι ανώτερος λειτουργός της Πολιτικής Άμυνας στη Λευκωσία εξύμνησε στις 15 Ιουλίου δημόσια τη Χούντα και το πραξικόπημά της στην Κύπρο, έκαναν εκκλήσεις για αστυνομικές έρευνες και διώξεις για το βίντεο με την υποστολή σημαιών του ελληνικού κράτους στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας…

Από το ύφος και την ένταση των αντιδράσεων που προκάλεσε, θεωρούμε πως το βίντεο που δημοσιεύτηκε έχει δικαιωθεί σε όλα όσα θίγει – στο πώς δηλαδή ο ακραίος εθνικιστικός φανατισμός, που καλλιεργείται από την εκκλησία, την παιδεία και τον στρατό, συνεχίζει να εμποδίζει την επανένωση και να απειλεί τους ανθρώπους που πιστεύουν και αγωνίζονται για την ειρήνη. Ανάλογα ισχύουν φυσικά και για τον τουρκικό εθνικισμό στη βόρεια πλευρά της χώρας μας που γιορτάζει την τουρκική εισβολή. Εκεί συντρόφισσές μας παρενέβησαν χτες στη δεξίωση της 20ης Ιουλίου παρουσία του Τούρκου Πρωθυπουργού θυμίζοντας σε όλους ότι «ο πόνος δεν γιορτάζεται».

Για να το κλείνουμε, εμείς αυτό που έχουμε να πούμε είναι απλά ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό και στις επεμβάσεις του ελληνικού και τουρκικού κράτους που υπονομεύουν την κυπριακή ανεξαρτησία και εμποδίζουν την επανένωση. Αυτός ο αγώνας είναι δικοινοτικός και δεν αναγνωρίζει σύνορα.

enter image description here

Για τη φωτογραφία Ισαάκ-Σολωμού

Να αφαιρεθεί η φωτογραφία του Ισαάκ και του Σολωμού από τα οδοφράγματα γιατί το μόνο που εξυπηρετεί είναι τα διάφορα φασιστάκια βόρεια και νότια της γραμμής που πολεμούν με πάθος για την διατήρηση της διχοτόμησης και της εθνικιστικής έξαρσης που οδήγησε στο θάνατο αυτούς τους δυο ανθρώπους.

Η προκήρυξη διαγωνισμού από την ΕΦ

Η προκήρυξη διαγωνισμού που την ΕΦ για την πρόσληψη ακόμα 500 επαγγελματίων οπλίτων εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της αύξησης της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο σε σχέση με τα γκάζια τζιαι το ζήτημα των ΑΟΖ. Γίνεται αντιληπτό πλέον ότι το προβλεπόμενο ναυάγιο στο Κυπριακό εν θα σημαίνει απλά μια «ειρηνική» διχοτόμηση του στυλ «τζίνοι ποτζιεί τζιαι εμείς ποδά, σιορ» αλλά εννά συνοδευτεί, μεταξύ άλλων, τζιαι με την ανάλογη εθνικομιλιταριστική υστερία με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ζωές μας. Γιατί αν οι ελίτ εν καταφέρουν ή εν θέλουν να διευθετήσουν τις εξορύξεις στην Αν. Μεσόγειο μέσα που τες συνομιλίες (που ήταν τζιαι η κινητήριος δύναμη για αυτές στον τελευταίο γύρο των συνομιλιών) εννά χρησιμοποιήσουν (εκ νέου) τον μιλιταρισμό για να προωθήσουν τα συμφεροντα τους. Ο αγώνας για την επανένωση τζιαι την ειρήνη περνά (τζιαι θα περάσει) υποχρεωτικά τζιαι που την άρνηση να πολεμήσουμε για οποιαδήποτε γεωστρατηγικά τζιαι οικονομικά συμφέροντα, ειδικά ξένων κρατών. Το μόνο που έχουμε να πούμε ένει ότι εν θα πεθάνουμε για τα γκάζια καμιάς πολυεθνικής εταιρείας τζιαι θα συνεχίσουμε τον αγώνα ώσπου να αποστρατικοποιηθεί πλήρως το νησί τζιαι να παν οι «μητέρες» σπίτι τους.

The National Guard of the Republic of Cyprus has opened 500 additional positions to hire professional soldiers, further fueling tensions regarding the EEZs and natural gas reserves in the Eastern Mediterranean. It’s becoming obvious that the upcoming breakdown of the Cyprus problem peace talks won’t result in a “peaceful” separation but will spark additional nationalistic and military hysteria in our lives. If the elites don’t manage or don’t want to settle the natural gas extractions in the Eastern Mediterranean through the peace talks (natural gas was the main motive during the latest round of negotiations) they will use the military (again) to promote their interests. The reunification struggle for peace has to include a denial to go to war for any geostrategic and economic interests, especially of foreign states. We stress that we will not die for the natural gas of any multinational company and will continue our fight until the full demilitarisation of the island and the final independence from the “mother” countries.

Ντοκυμαντέρ για τα γεγονότα στα Ίμια

Καθώς η θερμοκρασία στα ελληνο-τουρκικά ανεβαίνει ενόψει του ανταγωνισμού για τα ενεργειακά και του ναυαγίου των συνομιλιών στο Κυπριακό, είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε πόσο αποπνιχτική ατμόσφαιρα για την αριστερά αλλά και για τον ίδιο τον ορθολογισμό μπορεί να δημιουργήσει ένα εθνικιστικό ρεύμα καθοδηγούμενο από το κράτος και το βαθύ κράτος. Είναι, επίσης, σημαντικό να θυμηθούμε την προηγούμενη φορά που οι ηγεσίες της Ελλάδας και των Ελληνοκυπρίων δοκίμασαν με τυχοδιωκτισμούς να μεταβάλουν τον συσχετισμό στην Ανατολική Μεσόγειο στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Η πολιτική του ενεργού ηφαιστείου, που κατάληξε στον θάνατο Ισαάκ-Σολωμού, και ο ελληνοκυπριακός μικρο-μεγαλισμός για την αγορά των πυραύλων S300 της πρώτης Κληριδικής περιόδου αποκτά νόημα μόνο αν ιδωθεί στο ευρύτερο πλαίσιο της γενικότερης εθνικιστικής έξαρσης όταν με το επεισόδιο στα Ίμια πραγματικά απειλήθηκε πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η υστερία με την ονομασία της F.Y.R.O.Μ., το όραμα και τη φαντασίωση της αποσταθεροποιημένης Τουρκίας, το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελληνικής και Κυπριακής Δημοκρατίας και η αντίληψη του Αιγαίου ως η ελληνική λίμνη ήταν τμήματα ενός έργου που απέτυχε μεν στο στόχο του για τη Μεγάλη και Ισχυρή Ελλάδα, αλλά άφησε το στίγμα και την παρακαταθήκη του. Το ντοκυμαντέρ αυτό καλύπτει βασικές στιγμές εκείνου του δράματος που είναι καλά να ξαναθυμηθούμε πριν εξελιχτεί σε τέτοιο και το σημερινό σκηνικό.

“Μεσίστιες γαλανόλευκες και μισοφέγγαρα στις φλόγες / τα όνειρα του ελ