Εικόνες ηθικής εξαχρείωσης - 24 μέρες τρόμου για τις Τουρκοκύπριες

«Το γεγονός ότι τις πρωτογενείς αυτές μαρτυρίες εξασφάλισαν δημοσιογράφοι, αλλά όχι και οι ανακριτές, θέτει ερωτηματικά για τη βούληση των αρχών να φέρουν σε πέρας την έρευνα που ξεκίνησαν πριν από εννέα χρόνια»

Τα ατιμώρητα εγκλήματα της Κύπρου: Η ιστορία με το μενταγιόν!

«Πρόκειται για μια «πρωτοβουλία» κάποιων Ελληνοκυπρίων ή και Ελλαδιτών δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ της εποχής, η οποία «αναλήφθηκε», όπως όλα δείχνουν, άνευ οδηγιών και σχεδίου, με εμφανή στόχο να αμφισβητηθεί η ταυτότητα των δολοφονηθέντων όταν ανευρέθηκε ο ομαδικός τάφος στη Μαράθα»

"Τα ατιμώρητα εγκλήματα: Γνωστοί οι δράστες, αλλά δεν διώκονται"

«Η εξέλιξη της αστυνομικής διερεύνησης του εγκλήματος σε Μαράθα και Αλόα, όπως προκύπτει σε αλληλογραφία του γενικού εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη με την Αστυνομία πέντε χρόνια μετά την πρώτη έναρξη των ερευνών, κάθε άλλο παρά διασκεδάζει την ανησυχία των Τ/Κ, όπως είχε εκφραστεί προηγουμένως με προσφυγές στο ΕΔΑΔ, για απροθυμία του κράτους να διερευνήσει συγκεκριμένα εγκλήματα εις βάρος πολιτών του»

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εκπαιδευτικών

Ο αγώνας που καλούνται να δώσουν οι εκπαιδευτικοί είναι αγώνας όλων μας. Να τον στηρίξουμε.

[...] καλούμε τόσο τις ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων όσο και όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν στον διάλογο που γίνεται τις τελευταίες μέρες, διεκδικώντας όχι μόνο εργασιακά ζητήματα αλλά και ζητήματα που αφορούν στο περιεχόμενο, τους στόχους και τις πρακτικές της ε/κ εκπαίδευσης, όπως ο ορθολογισμός και η εκκοσμίκευση. Θεωρούμε ότι αυτή είναι η ώρα να υπερασπιστούμε και τα εργασιακά μας δικαιώματα, αλλά και να επιτύχουμε αλλαγές που θα μετατρέψουν τα σχολεία μας σε σύγχρονα, δημοκρατικά και ανθρώπινα σχολεία.

enter image description here

G/c and T/c Teachers' Platform "United Cyprus"

Αγώνας, αγώνας διαρκείας για ένα δημόσιο, δημοκρατικό και κοσμικό σχολείο

Την περασμένη Παρασκευή, 13 Ιουλίου, 5000 και πλέον εκπαιδευτικοί έδειξαν το ανάστημά τους συμμετέχοντας σε μια πρωτοφανή για τα δεδομένα της ε/κ κοινότητας διαμαρτυρία ενάντια στην χειρότερη επίθεση που έχει δεχτεί η δημόσια παιδεία της χώρας μας μετά από τον πόλεμο του '74. Πέραν από την αθρόα και δυναμική συμμετοχή των εκπαιδευτικών, εξίσου συγκινητική ήταν και η υποστήριξη των τουρκοκυπριακών εκπαιδευτικών οργανώσεων προς τους Ελληνοκύπριους συναδέλφους τους από το βήμα των ομιλητών, όπως και η θερμή υποδοχή που τους επεφύλαξαν οι διαδηλωτές.

Μετά από τη σπατάλη δισεκατομμυρίων για τη χρηματοδότηση τραπεζών και την εκτόξευση του δημόσιου χρέους, η κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη συνεχίζει απρόσκοπτα την αφαίρεση κονδυλίων απ’ όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες, περιλαμβανομένης και της Παιδείας. Στόχος της είναι η υποταγή και της δημόσιας εκπαίδευσης στους όρους του νεοφιλελευθερισμού και εντέλει η υποβάθμιση του δημόσιου, δωρεάν σχολείου. Kατά συνέπεια ενισχύεται η ιδιωτική εκπαίδευση, γεγονός που φαίνεται πλέον ξεκάθαρα, τόσο από δηλώσεις όσο και από τις πρακτικές χρηματοδότησης που εφαρμόζει η κυβέρνηση.

Ως ε/κ τμήμα της Πλατφόρμας Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος» στηρίζουμε τις συντεχνίες των εκπαιδευτικών και τον αγώνα τους για τη διατήρηση και ενδυνάμωση της δημόσιας παιδείας, στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις που θα πραγματοποιηθούν στο προσεχές μέλλον. Την ίδια στιγμή καλούμε τόσο τις ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων όσο και όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν στον διάλογο που γίνεται τις τελευταίες μέρες, διεκδικώντας όχι μόνο εργασιακά ζητήματα αλλά και ζητήματα που αφορούν στο περιεχόμενο, τους στόχους και τις πρακτικές της ε/κ εκπαίδευσης, όπως ο ορθολογισμός και η εκκοσμίκευση. Θεωρούμε ότι αυτή είναι η ώρα να υπερασπιστούμε και τα εργασιακά μας δικαιώματα, αλλά και να επιτύχουμε αλλαγές που θα μετατρέψουν τα σχολεία μας σε σύγχρονα, δημοκρατικά και ανθρώπινα σχολεία.

Επαναλαμβάνουμε για ακόμα μια φορά την υποστήριξή μας στη δωρεάν, μη - εθνικιστική κοσμική παιδεία, μακριά από την επιρροή της Εκκλησίας της Κύπρου, η οποία, ως ένας από τους σημαντικότερους επιχειρηματικούς παράγοντες της χώρας, στηρίζει και ενισχύει τις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης, και, ως σκοταδιστικός και αυταρχικός θεσμός, συνεχίζει να ελέγχει και να καθορίζει τις εκπαιδευτικές πολιτικές της ε/κ κοινότητας.

Εδώ ο μύθος μας έγινε συνήθεια

Gregoris Ioannou

Στις διενέξεις η πρώτη απώλεια είναι η αλήθεια, καθώς η πληροφόρηση φιλτράρεται από τις εξουσίες και η προπαγάνδα είναι το κυρίαρχο πλαίσιο στον δημόσιο λόγο που παρεισφρέει και στον ιδιωτικό. Τα γεγονότα παρουσιάζονται επιλεκτικά και από την σκοπιά του κάθε μέρους στη διένεξη, οι θέσεις του άλλου μέρους ή τα γεγονότα που φαίνονται να το δικαιώνουν αποσιωπούνται, το μέγεθος των διαφόρων συμβάντων προσμετρείται με σκοπιμότητα και αυθαιρεσία. Η ιστορία εργαλειοποιείται προς όφελος της εξουσίας σε παροντικό χρόνο, ο ιστορικός χρόνος ισοπεδώνεται για να υπηρετηθούν τα εθνικά αφηγήματα, παραδόσεις επινοούνται, ήρωες κατασκευάζονται. Μονόπλευρες ερμηνείες, συχνά σε κραυγαλέα αντίφαση με τα πραγματικά δεδομένα, δομούν δημόσιες τελετές και αναπαραστάσεις και πλαισιώνουν τη δημόσια συζήτηση περιθωριοποιώντας κάθε αποκλίνουσα, κριτική ή εναλλακτική φωνή κατατάσσοντας την από γραφική και άκυρη εώς εθνοπροδοτική και επικίνδυνη.

Η ε/κ ηγεσία και κατ’ επέκταση η ε/κ κοινότητα μετά το 1974 ουσιαστικά αφαίρεσε εντελώς τους τ/κ από το δημόσιο αφήγημα της. Η απουσία της έννοιας του «Τουρκοκύπριου» στα σχολεία που προετοιμάζουν την επόμενη γενιά για την ένταξη στον κοινωνία των ενηλίκων είναι απόλυτη. Και εκεί στην κοινωνία των ενηλίκων οι αναφορές στους τ/κ, τουλάχιστον την περίοδο του απόλυτου διαχωρισμού 1975-2003 υπήρξαν ελάχιστες, με τις πλείστες από αυτές να κουβαλούν αρνητικό φορτίο συνήθως απαξίωσης και υποτίμησης. Το βασικό αφήγημα στην ε/κ πλευρά σε επίπεδο κοινωνίας για το κυπριακό πρόβλημα συνοψίζεται περίπου στο εξής σχήμα:

"Η Τουρκία είναι μια επεκτατική δύναμη που θέλει να κατακτήσει την Κύπρο που είναι βασικά ελληνική. Το 1974 με αφορμή το πραξικόπημα εισέβαλε και κατέκτησε τη μισή. Η λύση του κυπριακού προβλήματος είναι η απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν μπορεί να γίνει λύση του Κυπριακού διότι η Τουρκία είναι αδιάλλακτη."

Αυτό το απλοϊκό και μονόπλευρο σχήμα συνιστά περίπου την εθνική γραμμή και η προώθηση του γίνεται ανεκτή από την συντριπτική πλειοψηφία των ε/κ. Υπάρχουν προφανώς διαβαθμίσεις και διαφοροποιήσεις στις λεπτομέρειες αλλά ως «ουσία του κυπριακού» θεωρείται η εισβολή-κατοχή, το πρόβλημα είναι μεταξύ της Κύπρου (δηλαδή των ε/κ) και της Τουρκίας. Οι Τουρκοκύπριοι παραμένουν απόντες στο ε/κ φαντασιακό και στην ε/κ αντίληψη για το Κυπριακό. Δεν θεωρείται ότι η τ/κ κοινότητα έχει λόγο ή ότι αποτελεί αυτόνομο δρώντα στις εξελίξεις. Στο κάδρο μπαίνουν μόνο ως είτε ως προέκταση της Τουρκίας, άρα ως εχθροί ή πράκτορες του εχθρού, είτε ως ανήμπορα θύματα της Τουρκίας, ως δικαιολογία και αφορμή για τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας.

Η φυσικοποίηση της ιστορίας και η απλοποίηση της πραγματικότητας αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά του μύθου. Καθώς αφαιρούνται οι αιτίες από τα δεδομένα για να γίνει η αφήγηση πιο εύκολη και βολική, καθώς ο λόγος αδειάζει από ιστορία και γεμίζει από φύση, φτιάχνεται ο μύθος, όπως εξηγεί ο Barthes. Ο μύθος είναι ένας λόγος ανειλικρινής, γιατί υποκρίνεται ότι οι αξίες που πρεσβεύει είναι δεδομένα, ότι η υποκειμενική οπτική που τον συγκροτεί αποτελεί γενική αντικειμενική συνθήκη.

Εδώ ο μύθος μας έγινε συνήθεια, η προπαγάνδα καθεστώς και ο λόγος φυλακή.

Δημοσιογραφικό γλωσσάρι και λύση του Κυπριακού

Από Παύλο Παύλου Επί της ουσίας, η δύναμη των λέξεων και των συμβόλων, τουλάχιστον στην ελληνοκυπριακή κοινωνία, είναι πανίσχυρη. Η σημειολογία των λέξεων είναι τόσο άρρηκτα δεμένη με το είδος της λύσης του Κυπριακού, ώστε αυτόματα δημιουργούνται σχεδόν ανυπέρβλητες αναστολές στη χρήση του γλωσσαρίου. Πριν από χρόνια, είχε γίνει η εισήγηση, αντί του όρου «ψευδό-» (ψευδοκράτος, ψευδοαστυνομία, ψευδοπρωθυπουργός, ψευδοεκλογές κλπ.), να χρησιμοποιείται ο όρος «παράνομος», που προκαλεί και λιγότερο ευτράπελες παρενέργειες. Οι αντιδράσεις ήταν εξίσου έντονες, παρά το γεγονός ότι οι δύο όροι στην ουσία υπηρετούν το ίδιο πράγμα. Ο λόγος είναι γιατί ο όρος «ψευδό-» είναι φορέας περαιτέρω συμβολισμών. Συνδέεται με το ψευδές, το εικονικό, και εν τέλει με το ανύπαρκτο, που είναι και το ζητούμενο: Μιλώντας για το μόρφωμα στα κατεχόμενα δεν θέλουμε απλά να δηλώνουμε πως είναι παράνομο. Θέλουμε να δηλώνουμε πως είναι ανύπαρκτο. Και γενικά, θέλουμε να αποδιώξουμε από το μυαλό μας τη σκέψη πως είναι δυνατόν να υπάρχει οτιδήποτε άλλο έξω από εμάς.